|
Şu senaryo tanıdık gelecek: Claude'a tek bir dev talimat yazmışsın — “maillerime bak, sonra haftalık özetimi çıkar, bu arada şu metni de düzelt, bir de rakamları kontrol et.” İlk gün harika çalışıyor. Bir hafta sonra çıktı bozuluyor: bir işte başarılı, ötekini atlıyor. Neyi neden yaptığını takip edemiyorsun, talimatı düzeltmek istediğinde de nereye dokunacağını bilemiyorsun. Tek asistan büyüdükçe güvenilmez oluyor.
Sistemin fikri tek nefeste: Bir mutfak düşün. Tek bir aşçının hem kesip hem pişirip hem servis yapması yerine; biri sadece hazırlık, biri sadece ocak, biri sadece servis yapıyor. Sen şefsin — işi bölüyor, kimin ne yaptığına bakıyorsun. Ajan kadrosu tam bu: her biri tek iş yapan, kendi yazılı tanımı olan küçük asistanlar. Sen “her şeyi yapan tek asistan” kurmuyorsun; ince işleri ayrı ayrı, güvenilir parçalara bölüyorsun.
Kurulum — 4 adım
1. İşi tek-görevli parçalara böl. Şu an tek asistana yaptırdığın işi kağıda dök: kaç ayrı iş var? Örneğin “haftalık özet” aslında üç iş: (a) ham notları topla, (b) özete dök, (c) gelecek hafta aksiyonlarını çıkar. Her ayrı iş = bir ajan adayı. Kural: bir ajan tek cümleyle tanımlanamıyorsa, hâlâ çok büyüktür — ikiye böl.
2. Her ajan için tek bir tanım dosyası yaz. Her ajanın kendi yazılı “görev kartı” olur. Claude'da her ajan için ayrı bir Proje aç (veya Claude Code kullanıyorsan ayrı bir tanım dosyası) ve şu iskeleti doldur:
GÖREV: [tek iş — ör. “ham haftalık notları 3 başlıklı özete çevir”]
GİRDİ: Sana ne vereceğim [ör. “bir metin bloğu ham notlar”]
ÇIKTI: Ne üreteceksin [ör. “3 başlık: önemli gelişmeler / rakamlar / aksiyonlar”]
KURALLAR: Sınırların [ör. “veride olmayan rakamı ekleme; eksikse ‘eksik’ yaz; bu görevin dışına çıkma”]
BİTİNCE: Ne yap [ör. “çıktıyı ver ve dur, başka iş önerme”]
|
Bu beş satır senin kalıcı ajan tanımın. Bir kez yazıyorsun, dosyada duruyor; hangi asistana verirsen ver aynı şekilde çalışır. Her yeni ajan için aynı iskeleti kopyalayıp GÖREV satırını değiştiriyorsun.
3. Kadroyu 2 ajanla başlat, tek tek test et. Baştan on ajan kurma. En çok tekrar eden iki işini seç, ikisinin tanımını yaz, her birini ayrı ayrı çalıştır. Test: her ajana sadece kendi girdisini ver, çıktısı tanımdaki ÇIKTI satırına uyuyor mu bak. Bir ajan yan işe kayıyorsa (istemediğin şeyi de yapıyorsa) KURALLAR satırına “yalnızca şunu yap” ekle. İkisi güvenilir çalışana kadar üçüncüyü ekleme.
4. Şef sen ol: sıralı çağır. Ajanlar birbiriyle konuşmaz; sıralamayı sen kurarsın. Önce “topla” ajanını çalıştır, çıktısını al; onu “özetle” ajanına ver. Her adımda çıktıyı görüyorsun, nerede bozulduğunu anında yakalıyorsun. Elinde artık tek bir kara kutu değil, kontrol edebildiğin bir hat var.
|
Bugün 10 dakikada başla
Bugün tüm kadroyu kurma. Sadece 2. adımı yap: en çok tekrar eden tek işini seç, yukarıdaki beş satırlık iskeleti onun için doldur, bir Projeye kaydet. Yarın o tek ajanı bir kez çalıştırıp çıktısını gör. İlk ajanın güvenilir çalışınca ikincisini eklersin — kadro böyle büyür.
|
Ben kendi işimi tam bu şekilde yürütüyorum: her biri tek iş yapan bir ajan kadrom var — biri iki gelen kutumu tarayıp yalnızca cevap bekleyenleri özetliyor, bir diğeri bu bülteni editoryal kurallara göre üretiyor, bir başkası görsel tarafına bakıyor. Hepsi ayrı tanım dosyalarında duruyor; ben şef olarak işi bölüyorum, onlar tek işlerini yapıyor. Tek dev asistan kurmayı bıraktığım gün sistemin güvenilirliği gözle görülür arttı — bir ajan hata yaptığında tüm işi değil, sadece o kartı düzeltiyorum.
|
